تاریخچه برداشت علوفه

زمان مطالعه: 4 دقیقه

خب مسلما برداشت محصول به وسیله ماشین های صنعتی سریع تر و بهتر از شیوه های سنتی و دستی است. با استفاده از ماشین آلات کشاورزی به کشاورز این فرصت داده میشود که در مدت زمان کوتاه محصول خود را جمع آوری کند و نیاز به نیروی انسانی نیز برای او کاهش میابد.

تمام زحمات یک کشاورز، از آماده کردن زمین برای کاشت و داشت محصول در مرحله برداشت خود را نشان میدهد. هر چه قدر این مرحله دقیق تر باشد و به نحو احسن انجام شود، سود و درآمد بیشتری برای کشاورز خواهد داشت و باعث ایجاد انگیزه افراد به این صنعت میشود.

خب مسلما برداشت محصول به وسیله ماشین های صنعتی سریع تر و بهتر از شیوه های سنتی و دستی است. با استفاده از ماشین آلات کشاورزی به کشاورز این فرصت داده میشود که در مدت زمان کوتاه محصول خود را جمع آوری کند و نیاز به نیروی انسانی نیز برای او کاهش میابد.

  • کاهش نیروی انسانی را دست کم نگیرید، کاهش نیروی انسانی کاهش حق بیمه و مسکن هزاران هزینه دیگر است.

 

در حالت کلی سه دسته کلی ماشین برداشت داریم:

  • برداشت علوفه
  • برداشت غلات
  • برداشت چغندر،سیب زمینی،ذرت، پنبه، نیشکر و غیره

در این مقاله درباره برداشت علوفه میخواهم با شما صحبت کنم.

در حالت کلی علوفه شامل محصولاتی چون، سورگم، ارزن، تیموتی، جو دوسر، علف مراتع و حتی گندم و جو  می باشد. اما منظور از علوفه در این مقاله یونجه و شبدر می باشد. از شمال تا جنوب ایران یونجه محصول قابل کشت است. در شهر ساوجبلاغ برداشت یونجه تقریبا به 5 چین در سال میرسد و حتی دیده شده در سال به 9 چین نیز افزایش میابد.

بسته هایی که برای یونجه در نظر گرفته شده به صورت مکعبی است. اما در کشور های دیگر به شکل بسته های سیلویی تر، و سیلویی خشک بسته بندی میشوند. یونجه تازه درو شده دارای رطوبت بالا بین 70 الی 85 درصد بوده که برای انبار کردن نیاز است که این درصد کاهش یابد و به 20 برسد. برای کاهش رطوبت میتوان این علوفه ها را در مزرعه در معرض افتاب قرار داد و یا از گرمکن های و خشک کن های موجود در بازار و مناسب این صنعت استفاده کرد. در منطقه های مرطوب که در آن بارش باران زیاد است بین زمان درو تا جمع آوری علوفه نباید فاصله زیادی وجود داشته باشد. طی آزماشیات انجام شده خشک کردن علوفه در مزرعه ها به صورت آزاد 32 درصد، و خشک کردن در انبار ها 26 درصد می باشد. و همچنین ذخیره این محصول در سیلو با 14 درصد افت پروتئین همراه است.

ماشین های برداشت یونجه

از 5000 سال پیش تاکنون اصلی ترین وسیله برداشت علوفه داس بوده است. کلمه تا کنون شاید برای شما تعجب آور باشد اما درست است، هنوز در بسیاری از نقاط ایران و جهان سوم از داس استفاده میشود. بعد از داس، قداره یا شامیله را داریم که به عبارتی تکمیل شده داس است که عملکرد بیشتری و خستگی کمتری به همراه دارد. یک کارگر با یک داس معمولی حدود 250متر در روز برداشت میکند، اما طبق آمار اگر یه زمین به مساحت یک هکتار با 40نفر نیرو کار داشته باشیم با شامیله 1000متر مربع برداشت میکنیم. میتوان گفت با شامیله برای برداشت هر هکتار 100نفر نیرو کار نیاز است.

در سال 1800 ماشین های دروگری روی کار آمدند، که با نیروی دام کار میکردند. دروگر ها با اصول قیچی با حرکت رفت و برگشتی تیغ ها ساخته و تکمیل شده بودند.اگر بخواهم ماشین دروگر را به نسل امروز معرفی کنم با مثال چمن برها این کار را میکنم چمن برها در حقیقت ماشین های درودستی می باشند.اولین بار این ماشین در سال 1840 در آمریکا ساخته شد.

انواع دروگر های رفت و برگشتی

انواع دروگرهای رفت و برگشتی شامل:

  • دروگر دامی شانه ای
  • دروگر تراکتوری، ساقه ساز یا کاندیشنر
  • دروگر بشقابی یا ضربه ای (بیشتر برای از بین بردن علف های هرز کاربرد دارد و برای درو یونجه توصیه نمیشود زیرا محصول را به با تکرار برش به صورت پودر در آورده و باعث اتلاف آن میشود)
  • در ایران زارعین، دروگر بشقابی را بر شانه ای ترجیح میدهند، به دلیل ساده بودن در استفاده کردن آن.

درو ساقه ساز (کاندیشنر)

بعد از اینکه یونجه درو شد و رطوبت آن گرفته شد باید در دسته های معین بسته بندی شود. برای اینکه از کپک زدن ساقه پیش گیری کنیم در چند نقطه آن ترک ایجاد میکنیم، با این کار خشک شدن همزمان برگ و ساقه را داریم. ابزار و وسایل خاصی برای ترک دادن روی این شاخه ها وجود دارد که به نام ساقه ساز معروفند و میتوانند به عنوان یک دستگاه مستقل بعد از درو گر ها استفاده شوند. بعضی ماشین های دروگر این قابلیت را دارند که بعد از درو به صورت خودکار ساقه سازی نیز میکنند.

این دستگاه از قسمت های زیر تشکیل شده است.

  • شاسی
  • رانش
  • شانه های برش
  • چرخ و فلک
  • غلطک ها
  • ردیف کن
  • کفش

 جارو ها (ریک ها)

بعد از دروکردن کار ما تمام نمیشود زیرا علوفه گیاهی بسیار پر آب است، باید قبل از انبار کردن خشک شود. خشک کردن در مکان های گرمسیر و پر آفتاب با استفاده از موور کاندیشنر یا دروساقه ساز امکان پذیر است، اما در مناطق کم آفتاب و مرطوب کافی است که علوفه به موقع جمع آوری نشود و بارندگی صورت بگیرد. برای همین برای جمع آوری آنها از ماشین های ریک یا جارو انجام می شود.برای بهره بردن بیشتر از ماشین های ریک، باید دسته های علوفه را پر پشت کنید و چند ردیف  کم پشت را تبدیل به ردیف های پرپشت کنید.

یکی دیگر از کارهایی که جارو انجام میدهد جابه جا کردن ردیف و هوا دادن است.

انواع دسته بندی جارو ها

مورب :جارو های مورب احتیاج به نیروی محرکه دارند که از چرخ آنها و محور توان دهی و نیروی هیدرولیک تامین میگردد. این جاروها از نظر نحوه اتصال به تراکتور دارای انواع دنباله بند، نیمه سوار و سوار هستند.

خورشیدی :حرکت دورانی از چرخ ها با زمین و یا علوفه تامین میگردد.این دستگاه با زمین های پست و ناهموار سازگاری دارد و نیاز به تنظیمات پیچیده ای ندارد.(* مورد پسند کشاورزان)

پخش کن :در مناطق مرطوب و کم آفتاب کاربرد دارد به این صورت که علوفه ای که روی زمین مانده را بلند میکند و پوف میدهد تا کپک نزند.

این صفحه را به اشتراک بگذار:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

<